Waar men ook wandelt, steeds duiken nieuwe buxusvormen op. En allemaal hebben ze een eigen verhaal en een eigen naam.

Zo was er een Nederlandse kweker uit Boscoop die een grote partij met verschillende Buxuxvariëteiten kwijt wou.

Dat was voor Frida maar een woord. Na drie keer rijden met een bestelwagen was de klas geklaard en nu prijken deze planten in Kapellen.

Twee Buxussen, die nooit werden gesnoeid, leunden ooit tegen een kippenhok.

Nu vormen ze een poortje waar men onderdoor kan wandelen.

De naam van deze variëteit kennen we niet. Maar de kleur van de jonge bladeren is zo bijzonder dat Frida spreekt van haar "Golden Gate".

Her en der vindt men erg grote Buxusplanten.
Dat zijn de klokkenluidsters.

Al deze planten stonden vroeger in de tuin van twee zussen die jarenlang voor mijnheer pastoor de klokken gingen luiden.

De klokkenluidsters staan in goed gezelschap bij "Astrid" en "Blanche"

Catho nu

Vandaag is Catho nog altijd springlevend! Frida gaat ook geregeld een praatje maken met Catho om te zien of ze nog steeds gelukkig is in haar voortuin. Wie zei ook weer dat men oude bomen niet mag verplanten? Deze honderdjarige voelt zich in de nieuwe omgeving beslist thuis.

Catho kreeg inmidddels gezelschap van een rijtje kweeperen bomen.

En natuurlijk is er ook het mooie, klassieke decor van de tweemaal vier formatie buxusblokken. Vierkante lage blokken in twee niveaus met middenin elk blok een speelse koepel.

Twee sierlijke vazen geven een bijzondere sfeer aan deze voortuin.
En ja, bestaat er nog twijfel over?

Hier wonen liefhebbers van vormsnoei.